ვიზუალური და სახელსაწყო ფრენის წესები

 ხმელეთსა და ჰაერში თვითმფრინავის გადაადგილების საერთო წესების გარდა, საჰაერო ხომალდის მართვა ფრენისას, ასევე, სახელსაწყო და ვიზუალური ფრენის წესების მიხედვით ხორციელდება.

ვიზუალური ფრენის წესები (ვფწ) ითვალისწინებს ეკიპაჟის მიერ ჰაერში და დედამიწის ზედაპირზე საჰაერო ვითარების ვიზუალური დაკვირვებისა და ფრენის რეჟიმის ხანმოკლე შეცვლით, საჰაერო ხომალდებსა და სხვა ობიექტებს შორის დადგენილი შუალედების შენარჩუნებას. მარტივად რომ ვთქვათ,  ვიზუალური ფრენის წესების მთავარი პრინციპია „ხედავ და გხედავენ“.  ვიზუალური ფრენა შესაძლებელია განხორციელდეს ღამითაც, როცა ეკიპაჟი საჰაერო ხომალდის სივრცობრივ მდგომარეობას და ადგილმდებარეობას განსაზღვრავს ვიზუალურად, ბუნებრივი ჰორიზონტისა და სახმელეთო მანათობელი ორიენტირების მიხედვით.

ვიზუალური ფრენის წესები

ასევე, გამოყოფენ ე.წ განსაკუთრებულ ვიზუალურ ფრენის წესებს. განსაკუთრებული ფრენა გახლავთ შესაბამისი უფლებამოსილი ორგანოს ნებართვით, სამეთვალყურეო არეში ვფწ-ით შესრულებული ფრენა, სადაც ვიზუალურთან შედარებით, ნაკლებად ხელსაყრელი მეტეოროლოგიური პირობებია. განსაკუთრებული ფრენა ვფწ-ით გამოიყენება სანიტარული დავალებით სასწრაფო ფრენების ან სამაშველო სამუშაოების შესასრულებლად. განსაკუთრებული ვფწ-ით ფრენისათვის დადგენილია სახელმწიფო სიჩქარის შეზღუდვა 260 კმ/სთ (140 კვანძი).

ვფწ-ით ფრენის გადაწყვეტილებას საჰაერო ხომალდის მეთაური კონკრეტული პირობების გათვალისწინებით ღებულობს. ვიზუალური ფრენა ხორციელდება ვიზუალური მეტეოროლოგიურ პირობებში, რაც გულისხმობს კანონმდებლობით დადგენილ მინიმუმს ან მასზე უკეთეს მეტეოროლოგიურ პირობებს, გამოსახულს ხილვადობის სიშორის, ღრუბლებამდე მანძილისა და ღრუბლების ქვედა ზღვრის მანძილის სიდიდეებით. ვიზუალური ფრენა არ ხდება სახელსაწყო მეტეოროლოგიურ პირობებში, როცა აღნიშნული სიდიდეები ვიზუალური მეტეოროლოგიური პირობებისათვის დადგენილ მინიმუმებზე ნაკლებია. ამ შემთხვევაში,  საჰაერო ხომალდი სახელსაწყო ფრენის წესებით გადაადგილდება. სფწ-ით დაფრინავენ თვითმფრინავები ასევე ღამით, როცა ეკიპაჟი საჰაერო ხომალდის სივრცობრივ მდგომარეობას და ადგილმდებარეობას ვერ განსაზღვრავს ვიზუალურად. ვიზუალური ფრენა არ სრულდება  ასევე 195 ეშელონზე მაღლა. საჰაერო ხომალდი  ვფწ-ით არ დაფრინავს A კლასის საჰაერო სივრცეში და სხვა კანონით დადგენილ პირობებში.

ინსტრუმენტული ფრენის წესები

ყოველი საჰაერო ხომალდი სახელსაწყო ფრენის განსახორციელებლად აღჭურვილია სათანადო ხელსაწყოებითა და სააერნაოსნო საშუალებებით. სფწ-ით ფრენა სრულდება ჰაერსა და ხმელეთს შორის ორმხრივი, უწყვეტი კავშირის მეშვეობით.

Advertisements

ჩიკაგოს კონვენცია

კონვენცია საერთაშორისო სამოქალაქო ავიაციის შესახებ, ასევე ცნობილი, როგორც ჩიკაგოს კონვენცია, 1944 წლის 7 დეკემბერს 52 სახელმწიფოს მიერ იქნა ხელმოწერილი. თავდაპირველად დაარსდა ე.წ. “წინასწარი სამოქალაქო ავიაციის საერთაშორისო ორგანიზაცია” (PICAO). ხოლო, 1947 წელს  სამოქალაქო ავიაციის საერთაშორისო ორგანიზაციამ  საკუთარი ოფიციალური სახელწოდება ყველა წევრი სახელმწიფოს მიერ, კონვენციის რატიფიკაციის პროცესის დასრულების შემდეგ მიიღო .

ჩიკაგოს კონვენცია

კონვენციაში განმარტებულია ICAO-ს ძირითადი მიზანი:

„ვინაიდან, სამოქალაქო ავიაციის მომავალ განვითარებას შეუძლია მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანოს მსოფლიო ხალხებს შორის მეგობრული ურთიერთობების ჩამოყალიბებასა და შენარჩუნებაში, თუმცა, აგრეთვე შესაძლებელია, მისი ბოროტად გამოყენება; და

ვინაიდან სასურველია თავიდან იქნეს აცილებული უთანხმოება და მოხდეს თანამშრომლობის ხელშეწყობა ეროვნებათა და ადამიანთა შორის, რაზედაც დამოკიდებულია მშვიდობა მსოფლიოში;

ამიტომ, ხელმომწერი ხელისუფალნი ეთანხმებიან კონკრეტულ პირნციპებსა და შეთანხმებებს, იმისათვის, რომ მოხდეს საერთაშორისო სამოქალაქო ავიაციის განვითარება უსაფრთხო და კანონიერი გზით და რომ საერთაშორისო საჰაერო ტრანსპორტის მომსახურება დაფუძნდეს თანაბარი შესაძლებლობების საფუძველზე და მისი მართვა მოხდეს გონივრულად და ეკონომიურად.“

სამოქალაქო ავიაციის საერთაშორისო კონვენცია

ICAO-ს სტანდარტები და რეკომენდაციები მოცემულია ჩიკაგოს კონვენციის 18 დანართში, აერსანაოსნო მომსახურების პროცედურებში, დამატებით აერსანაოსნო პროცედურებსა და სარეკომენდაციო ნორმების შემცველ სხვა საბუთებში. მიუხედავად იმისა, რომ ICAO-ს საერთაშორისო სტანდარტები არ არის მკაცრად სავალდებულო — სახელმწიფოებს უფლება აქვთ, საკუთარი შეხედულებისამებრ გამოიყენონ ან არ გამოიყენონ ისინი საკუთარ პრაქტიკაში, მათში ჩადებული და სამოქალაქო ავიაციის მსოფლიო გამოცდილებაზე დაფუძნებული უსაფრთხოების წესები სახელმწიფოებს აიძულებს შეასრულონ ეს მოთხოვნები. რეალურად, სწორედ ჩიკაგოს კონვენციითა და მისი 18 დანართით განისაზღვრება მსოფლიო სამოქალაქო ავიაციის საქმიანობა, უსაფრთხო და მოწესრიგებული განვითარება. დღეისათვის სამოქალაქო ავიაციის საერთაშორისო ორგანიზაცია მოიცავს 191 წევრ ქვეყანას.

საინფორმაციო რესურსი: http://www.icao.int ; http://ka.wikipedia.org