1919 წლის საჰაერო ნავიგაციის კონვენცია

პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ, ავიაციამ სწრაფი ტექნოლოგიური განვითარება განიცადა, თუმცა, აგრეთვე, ნათელი გახდა მისი სახიფათო პოტენციაც. ამ საფრთხეების შესახებ ხდებოდა განხილვა 1919 წელს პარიზში მშვიდობის კონფერენციაზე, რის შედეგადაც,  ამავე წლის 6 მარტს მშვიდობის კონფერენციის სააერნაოსნო კომისია შეიქმნა.

პირველივე შეხვედრაზე კომისია შეთანხმდა, რომ შეემუშავებინა ძირითადი პრინციპები სამომავლო კონვენციისა და მისი დანართებისათვის. შეიქმნა სამი სუბ-კომისია: სამართლებრივი, ტექნიკური და სამხედრო. 7 თვიანი მუშაობის შემდეგ, მათ წარმოადგინეს საჰაერო ნავიგაციის მარეგულირებელი კონვენცია, რომელსაც ხელი 1919 წლის 13 ოქტომბერს 27-მა სახელმწიფომ მოაწერა. პარიზის კონვენცია საჰაერო ნავიგაციის მარეგულირებელი პირველი საერთაშორისო კონვენცია გახლდათ.

მშვიდობის კონფერენცია

საჰაერო ნავიგაციის კონვენცია სამ ენაზე იყო წარმოდგენილი – ინგლისრად, ფრანგულად და იტალიურად. ის 9 თავისა და 43 მუხლისაგან შედგებოდა და სამოქალაქო ავიაციის ტექნიკურ, ოპერატიულ და საორგანიზაციო ასპექტების რეგულირებას ისახავდა მიზნად. ის ითვალისწინებდა ისეთ საკითხებს, როგორიცაა საჰაერო სივრცის სუვერენიტეტი, მისი გამოყენების აკრძალვის და ფრენების რეგულირების საკითხები, უცხოური და საკუთარი თვითმფრინავების მიმართ თანაბარი წესების დადგენა, მათი რეგისტრაცია და ა.შ. კონვენციაში, აგრეთვე წინასწარგანჭვრეტილი იყო საჰაერო ნავიგაციის საერთაშორისო ორგანიზაციის (ICAN) დაარსება. პარიზის კონვენცია წინ უძღვის ასევე EUROCONTROL-ის დაარსებასაც.

 

 

Advertisements

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s