სტელსის თვითმფრინავი

სტელსის ტექნოლოგიის განვითარება გერმანიაში დაიწყო მეორე მსოფლიო ომის დროს.  სტელსის თვითმფრინავი   სტელსის ტექნოლოგიას იყენებს, რათა არ მოხვდეს რადიოლოკაციური დეტექტირების ქვეშ, შეზღუდოს ხილვადობა ინფრაწითელი გამოსხივების, ვიზუალური, აუდიო და რადიო სიხშირეების დიაპაზონებში. სტელსის თვითმფრინავის თანამედროვე ცნობილ მაგალითებს წარმოადგენენ აშშ-ის F-117 Nighthawk (1981–2008), B-2 Spirit “Stealth Bomber”, F-22 Raptor, და F-35 Lightning II, აღნიშვნის ღირსია ინდო/რუსული ПАК ФА.

მიუხედავად იმისა, რომ ვერცერთი თვითმფრინავი რადარს სრულად ვერ “დააბრმავებს”, სტელსის თვითმფრინავი ახერხებს იმას, რომ რადარმა ვერ დააფიქსიროს იგი ეფექტურად და მიყვეს მის კვალს, რითაც ამცირებს თავდასხმის საშიშროებას. სტელსი ემყარება რთულ ფილოსოფიას, რათა შეზღუდოს მოწინააღმდეგის სენსორების დაფიქსირების, კვალის აღებისა და თავდასხმის უნარი სტელსის თვითმფრინავზე. ეს ფილოსოფია ითვალისწინებს ასევე სიცხეს, ხმაურს და თვითმფრინავის ყველა სხვა გამოსხივებას, რომლებიც ასევე შეიძლება გამოყენებული იქნას კვალის აღებისთვის.

Advertisements

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s